25 12, 2015

Loon- en kraanbedrijf C. Nagel (vervolg)

2023-11-29T21:20:40+00:0025 december 2015|0 Reacties

Op het verhaal van het Loon- en kraanbedrijf van Cor Nagel reageerde Piet Spoelstra. Piet is getrouwd met Wietske Nagel, een zus van Cor. Piet heeft gewerkt bij het bedrijf van zijn zwager en vertelde dat hij nog wel een paar mooie foto’s had. Deze week stuurde hij mij deze foto’s toe. Op de trekker achter het stuur Rients Miedema en rechts Geert Nagel. Rients kon mooi zingen en zong wel samen met Marijke van der Wal in de muziektent op het oude sportterrein It Greidsje. Deze foto is in Wier genomen. Wiebe Binnemaleane 14 (vroeger Mieden 14) waar Jan Nagel zijn bedrijf bedrijf begon. Dorsen in Appelscha. Op de foto links staat Tiem Hooitinga, bij de combine Cor nagel. Kinderen: links Wietske en voor in overall Gerrit Nagel.  De andere personen zijn niet bij naam bekend. Boerderij Orxsma-state waar het bedrijf later naar toe is verhuisd. Jan Nagel (1909-1988). In het hoogseizoen werkten er soms wel twintig mensen in de wegenbouw, landbouw en gras rijden voor de grasdrogerij in Mantgum. Verder werd er onder andere nog hooi geperst in de Greidhoeke.De foto's staan ook in de beeldbank daar zijn ze in groter formaat te bekijken. Met dank aan Piet en Wietske Spoelstra - Nagel.

25 12, 2015

Paard op Durkjebuorren

2015-12-25T08:13:27+00:0025 december 2015|0 Reacties

In augustus dit jaar stuurde Gijs Vlothuizen mij veel foto’s van de familie Miedema en Wierda. Daar zaten ook een paar foto’s bij van jonge meiden die belangstelling voor paarden hadden. Die meiden waren de nichten Gelbrie en Jantje Miedema en Lijsbeth Jantje Miedema. Drie van de foto’s trokken mijn aandacht. Gijs had mij gevraagd of ik ook wist waar die foto’s waren genomen. Op twee van de foto’s waren volgens mij de woningen te zien op Dirkjebuorren, maar daar was ik niet helemaal zeker van. Maar moet je daar dan wel zeker van zijn? Ja . . . . het liefst wel, want dat kan een foto nog meer betekenis geven. Ik heb de foto’s gearchiveerd met de namen er bij, wanneer de foto’s zijn genomen, van wie en wanneer ik de foto’s heb gekregen etc. Daar bleef het eerst even bij, maar de beelden van de foto’s bleven wekenlang op mijn netvlies hangen. De beelden waren zo herkenbaar, net of ik het paard en deze omgeving eerder heb gezien. Ja ja . . . . . een paard herkennen op een foto die in ieder geval vóór mijn geboorte is genomen. Het moet niet gekker! Ik zal het uitleggen. Mijn pake Gerrit Bouma en beppe Afke woonden vroeger met hun zoon Hendrik (mijn vader) op Dirkjebuorren. Mijn pake was arbeider maar hij had ook een paard en wat kleinvee en huurde wat land om gewassen te verbouwen. In de familie ging het verhaal dat pake vroeger een keer met het paard op hol was geslagen en dat hij daardoor één van de houten luifels op Dirkjebuorren volledig vernielde omdat het paard naar de stal toe wilde. Deze gebeurtenis zou vlak voor de WOII zijn gebeurd. Op verjaardagsvisites kwam steevast dit verhaal weer op de proppen en omke Sipke (de broer van pake) vertelde het verhaal ieder jaar weer sterker zo leek het wel. Ik herinner mij dat er veel om werd gelachen. Enkele jaren geleden vond ik onderstaand bericht in de Leeuwarder Courant dat het familieverhaal bevestigde; het was dus toch waar geweest. MINNERTSGA, 24 April (1939). Hedenmorgen geraakte op de Middelweg alhier een paard gespannen voor een kunstmeststrooier op hol. Twee paarden, die op dezelfde weg een wagen voorttrokken, geraakten ook op hol. De bestuurders van beide voertuigen konden tijdig van hun zitplaats springen. De paarden renden bij Dirkjebuurt het erf op en konden daar worden gegrepen. Een houten afdak werd vernield. Verdere ongelukken hadden niet plaats. Maar nu even terug naar de foto’s. In het familiealbum zitten een paar foto’s van mijn pake met zijn paard. Volgens mij moet daar een foto in zitten die overeenkomst vertoont met de foto’s van de jonge meiden bij het paard bij waarschijnlijk Dirkjebuorren. En jawel . . . . . het paard op foto met de jonge meiden is het paard van mijn pake. En sterker nog . . . . . de foto’s zijn op dezelfde dag en tijdstip gemaakt. Op alle foto’s heeft het gras voor het [...]

19 12, 2015

Loon- en kraanbedrijf C. Nagel

2015-12-19T03:24:33+00:0019 december 2015|2 Reacties

Dooitze Zwart heeft in 2004 een boek samengesteld over de middenstand en ondernemers vanaf 1956 tot en met 2004. Hij heeft besloten al die beschrijvingen van de verschillende middenstanders en ondernemers ook te publiceren op Minnertsga vroeger. Deze keer de eer aan Loon- en kraanbedrijf C. Nagel met dank aan Jan Nagel die informatie aanleverde. Jan-Nagel-1836-1888 Jan Nagel (geb. te Markelo op 13 december 1836 – overleden te Franeker op 17 juli 1888) was beroepssoldaat geweest in Nederlands Indië ten tijde van de Atjeh-Oorlog. Na zijn terugkeer naar Nederland (met de rang van sergeant) werd hij brugwachter in Strobos-Gerkesklooster. Hij kreeg een zenuwinzinking en overleed te Franeker in de psychiatrische inrichting aldaar. Uit zijn huwelijk met Geertje Pieters van der Leest werden drie kinderen geboren: Cornelis, Aldert en Margaretha Johanna. Er was enig geld uit nalatenschappen zodat de kinderen voor zich een eigen bestaan konden opbouwen. Cornelis, nu Kees geheten, was aanvankelijk woonachtig te Klooster Anjum, onder Berlikum. Later verhuisde hij naar de Mieden in Minnertsga. Ze woonden in de boerderij, waar nu de familie Renema woont (Wiebe Binnemaleane 14, voorheen Miedleane 14). Kees overleed in 1930. Zijn vrouw Neeltje van der Meer blijft hier eerst wonen en vertrekt februari 1937 naar Witmarsum. Hierna komt hun zoon Jan hier wonen vanuit Klooster Anjum. Hij runde hier een klein boerenbedrijf annex loonbedrijf; aanvankelijk samen met zijn zonen Cornelis, Tjerk en Geert Jilles.   Eind jaren veertig, begin jaren vijftig was het paard nog een belangrijke factor in de landbouw, maar allengs werd dit trekdier vervangen door de tractor: Lanz, Farmall, Bolinder, Fiat in eerder stadium, later de Fordson, Same, Nuffield en Schlüter. De landbouwmechanisatie deed begin jaren vijftig en zestig in alle hevigheid haar intrede en Loonbedrijf Nagel vormde in zeker opzicht een voorhoede: het bedrijf had de eerste bietenrooier van Friesland. Het was een pionierstijd: een netwerk van landbouw mechanisatie bedrijven was er niet en menig lokale smid stond nog met een been in de oude tijd. Veel van de machinerie ging kapot en niet zelden moest er vooral bij nacht en ontij worden gerepareerd: lassen en snijden en voortdurend in den lande op en neer voor nieuwe onderdelen. Het bedrijf had een eigen smid: de zeer bekwame Jurjen Westra uit Firdgum. De eerste tractor van de familie Nagel was, volgens Geert Nagel, een Ford. Medio zestig nam Cornelis het bedrijf over van zijn vader Jan, na een zware financiële tegenslag. Tjerk Nagel kreeg een betrekking bij een grote coöperatie. De aankoop van nieuwe Ford Majors, bestemd voor het grastransport van de grasdrogerij in Mantgum, bleek te voorbarig: het contract ging niet door. Inmiddels was het bedrijf gevestigd op “Groot Orxma”, waar in de loop van die jaren naast een loonbedrijf ook een grondverzetbedrijf werd gesticht; een overgang, die werd ingeluid door de aanschaf van De Komeet, een door een Fordson-tractor gedragen kraan. Vlnr: Geert Nagel, Cor Nagel en Ulbe Joostema Nog altijd was het in zeker opzicht een familiebedrijf want Cornelis zijn broer Gerrit trad [...]

21 11, 2015

Levensmiddelenwinkel 4=6 fa. R.R. Post

2015-11-22T12:11:52+00:0021 november 2015|0 Reacties

Dooitze Zwart heeft in 2004 een boek samengesteld over de middenstand en ondernemers vanaf 1956 tot en met 2004. Hij heeft besloten al die beschrijvingen van de verschillende middenstanders en ondernemers ook te publiceren op Minnertsga vroeger. Deze keer is de beurt aan de 4=6 Levensmiddelenwinkel en woningstoffenring van de fa. R.R. Post. Dit artikel heeft gestaan in de Leeuwarder courant van 28 maart 1997.    Kruidenier Rienik Post bouwt na ruim vijftig jaar af Al ruim 105 jaar lang kunnen de Minnertsgaasters terecht in de kruidenierszaak van de familie Post op de Hege Buorren in het centrum van het dorp. De huidige eigenaar, Rienik Post, is de laatste telg die de familietraditie nu al weer drie generaties voortzet. Het einde van die traditie lijkt echter in zicht. Enige tijd terug stopte de nu 68-jarige kruidenier met de verkoop van levensmiddelen. Helemaal afscheid van het winkelbedrijf nemen dat kunnen hij en zijn vrouw nog niet. Anno 1993 “Er is veel veranderd in de afgelopen honderd jaar”, vindt Rienik Post, al ruim vijftig jaar kruidenier in Minnertsga. “Alleen de omgang met de mensen is hetzelfde gebleven. Klanten, die hier komen, maken graag een praatje. Dat hoort er bij. Dat was vroeger al zo. In een grote supermarkt worden de boodschappen in sneltreinvaart op de lopende band gedumpt. Tijd om even te praten is er dan ook niet.” In de winkel van de familie Post is dat anders. Nooit stap je er tevergeefs binnen voor een praatje of een rokertje. Rienik Post is al even vertrouwd bij de dorpsgenoten als de winkel zelf. Het sociale contact is ook de belangrijkste reden voor Post om ‘de zaak’ nog steeds door te zetten, zij het in beperkte vorm. “Toen we stopten met de verkoop van levensmiddelen was dat omdat ik wilde afbouwen. Om niet in een gat te vallen, besloten mijn vrouw en ik de drogisterij aan te houden. Daarnaast verkopen we nog rookartikelen, lectuur en vloerbedekking. Verder pasten we de winkeltijden aan zodat we ’s middags ook een vrij zijn.” De huidige opzet bevalt de winkelier prima en hij denkt dan ook nog niet aan stoppen. Kruidenierswaren zijn in de winkel niet meer te koop. De drogisterij heeft Post voorlopig aangehouden (Foto Noordoost) Pand van de stoffeerderij anno 1965 Het winkelpand van de familie Post is nog ouder dan de periode dat de familie Post er in woont. “Pake Rienik begon in 1892 met het venten van kruidenierswaren. Hij kocht dit pand in 1902 aan. De huidige winkelruimte bestond toen uit een drietal diaconie-woningen. Pake wilde de zaak verbouwen tot één ruimte. Dat mocht eerst niet omdat hij nog niet getrouwd was met beppe Tryntsje. Dat hebben ze toen eerst maar gedaan”, lacht Rienik Post. Ging het vroeger nog met de hondenkar en met paard en wagen bij de deuren langs, tegenwoordig moet alles snel. Het runnen van een dorpswinkel is vandaag de dag dan ook geen gemakkelijke opgave, vindt de Minnertsgaaster winkelier. “Je ziet veel dorpswinkels [...]

15 11, 2015

VIVO kruideniers- en textielwinkel Boersma

2015-11-15T09:51:45+00:0015 november 2015|0 Reacties

Dooitze Zwart heeft in 2004 een boek samengesteld over de middenstand en ondernemers vanaf 1956 tot en met 2004. Hij heeft besloten al die beschrijvingen van de verschillende middenstanders en ondernemers ook te publiceren op Minnertsga vroeger. Dat is natuurlijk een prachtig initiatief! Zo kunnen nog meer mensen genieten van wat er vroeger allemaal is geweest aan bakkers, slagers, kruideniers, groenteboeren en ondernemers in Minnertsga. De eerste in deze serie de VIVO-winkel van de familie Boersma. Vroeger deed je de klompen uit als je de winkel inging   Het familiebedrijf werd opgestart in 1935 door weduwe Eva Boersma – Runia. De zaak werd eerst vele jaren uitgeoefend op de Hermanawei 38, tegenwoordig bewoond door familie G.O. Terpstra. In 1958 verhuisden ze naar het pand aan de Hermanawei nummer 6. Vele jaren had de familie Leicht hier een slagerij in gehad maar toen weduwe Boersma met haar zoon en dochter het huis kochten op 8 september 1958 werd het alleen maar gebruikt als woonhuis. Deze woning werd gedeeltelijk verbouwd tot een kruideniers- en textielwinkel. Deze winkel is gestart in maart 1959. Op 1 januari 1960 is het bedrijf overgenomen door Johannes Boersma, zoon van Dirk en Eva Boersma. Op 10 mei 1961 is Johannes getrouwd met Lottie van der Veen en werden zij samen eigenaar van de Vivo-winkel. Vlnr: Lottie Boersma-van der Veen, Johannes Boersma, Janke D. Meersma-Boersma en Eva Boersma-Runia   In 1961 is de zaak weer groter gemaakt door een verbouwing. Weduwe Boersma was inmiddels verhuisd naar Hermanawei 38a. Van 1961 tot 1968 hebben er drie verbouwingen plaats gevonden. In 1968 was de laatste verbouwing. Deze leidde tot de eerste zelfbedieningszaak van het dorp. Ook al met de eerste winkelwagentjes. In deze jaren veranderde er ook heel wat aan de werkwijze. In het begin haalde Johannes de bestellingen per boekje op bij de klanten. Ook werden de boodschappen, die afgerekend werden bij de kassa, daar dan met de pen opgeteld. Alle artikelen werden nog voor de bedragen geschreven, wat in deze tijd bijna niet meer is voor te stellen. Verder werd er een kaartenbak bijgehouden met de namen van de klanten, die doordeweeks hun boodschappen lieten opschrijven en deze aan het eind van de week betaalden. In 1968 kwam er een elektrische kassa en werd het assortiment flink uitgebreid, vooral in textiel. Eerst werkten Johannes en Lottie samen met Janke Boersma in de zaak. In verband met haar huwelijk in februari 1963 stopte Janke met werken en werd ze opgevolgd door Tytsje Terpstra Daarna in volgorde: Klaske Stellingwerf, Tryntsje Binnema en Jantsje de Vries. In 1974 heeft de heer Joop Bloem de zaak overgenomen wegens ziekte van Johannes en werd Vivo veranderd in Mikromarkt. Vanaf 1978 is er in dit winkelpand geen kruidenierszaak meer gevestigd. Dit artikel is geschreven op basis van gegevens uit een brief Lottie Boersma – van der Veen, Minnertsga.  

Ga naar de bovenkant